HET MONITOREN VAN OPHIDIOMYCES OPHIDIICOLA BIJ EEN ZEER GEVOELIGE EUROPESE SLANGENSOORT

Ophidiomycose (slangenschimmelziekte) is een huidziekte die wordt veroorzaakt door de schimmel Ophidiomyces ophidiicola (Oo). Hoewel Oo steeds vaker wordt aangetroffen op verschillende continenten, zijn er nog maar weinig veldgegevens beschikbaar over de prevalentie, ziekteverschijnselen en ecologische correlaties bij in het wild levende Europese slangen. In onze nieuwe studie hebben we Oo-infectie en ophidiomycose bij dobbelsteenslangen (Natrix tessellata) langs de noordelijke oever van het Comomeer (Noord-Italië) onderzocht, waarbij we veldwaarnemingen hebben gecombineerd met moleculaire diagnostiek en histopathologie.

Dobbelsteenslang, Natrix tessellata (©Matteo di Nicola)

Hoe vaak kwam Oo voor en wanneer leidt infectie tot ziekte?

Een seizoen lang hebben we levende slangen onderzocht en waar mogelijk vervellingen verzameld. Na rekening te houden met hervangsten, hebben we 92 records geanalyseerd (69 levende slangen en 23 vervellingen).

We hebben het volgende vastgesteld:

• Oo werd aangetroffen in 53,3% van alle geanalyseerde records.

• In 23,9% van de totale steekproef werd ‘ten minste zichtbare’ ophidiomycose geregistreerd.

• Huidletsels waren een sterke voorspeller van Oo-detectie en ophidiomycose.

• Kleinere slangen waren vaker Oo-positief, wat wijst op een leeftijdsgebonden vatbaarheid.

• Alle gesequeneerde stalen behoorden tot Oo-clade II.

• Oo-positieve slangen hadden een lagere lichaamstemperatuur, maar kozen niet uitgesproken voor een warmere omgeving.

  
  

Dice snake, Natrix tessellata, With lesions (©Matteo di Nicola)

Waarom is dit belangrijk?

Inzicht in de prevalentie van Ophidiomyces ophiodiicola (Oo) bij wilde slangenpopulaties in Europa, evenals in de gastheereigenschappen en gedragingen die samenhangen met infectie en ziekte, is essentieel voor het ontwikkelen van gerichte en effectieve beheersmaatregelen. Onze resultaten laten zien dat Oo wijdverspreid voorkomt en dat een aanzienlijk deel van de individuen klinisch zichtbare huidaandoeningen vertoont, met mogelijke gevolgen voor de individuele conditie en bredere implicaties voor de gezondheid van wilde slangenpopulaties.

Voor meer informatie over deze studie kunt u het volledige wetenschappelijke artikel hier lezen.