METALEN SPELEN EEN SLEUTELROL BIJ SCHIMMELINFECTIES VAN AMFIBIEËN
- Wildlife Health Ghent

- 4 dagen geleden
- 2 minuten om te lezen
Amfibieën zoals kikkers en salamanders staan wereldwijd onder druk. Een van de grootste boosdoeners is chytridiomycose, een schimmelziekte veroorzaakt door Batrachochytrium dendrobatidis (Bd) en Batrachochytrium salamandrivorans (Bsal). Deze ziekte heeft al geleid tot dramatische afnames van amfibieënpopulaties. Maar hoe verloopt zo’n infectie precies? En waarom is die zo moeilijk te stoppen? Ons nieuwste onderzoek brengt ons een stap dichter bij het antwoord.

Een slimme aanval op de huid
De infectie begint wanneer schimmelsporen zich vasthechten aan de huid van een amfibie. Al snel vormen ze zogenaamde kiembuizen: kleine structuren waarmee de schimmel de huid binnendringt. Nu kunnen deze sporen al in een heel vroeg stadium metalloproteasen produceren. Deze enzymen helpen de schimmel om zich te ontwikkelen én om de eerste stappen van de infectie te zetten.
Enzymen als sleutel tot infectie
Metalloproteasen hebben metalen zoals zink en magnesium nodig om te werken. Zonder die metalen functioneren ze niet goed.
In ons onderzoek zagen we dat:
De schimmel deze enzymen al binnen enkele uren produceert.
Het blokkeren van deze enzymen de ontwikkeling van de sporen volledig stillegt
De schimmel weer verder kan groeien als die blokkade wordt opgeheven
Met andere woorden: zonder metalloproteasen komt de infectie simpelweg niet op gang.

Wat betekent dit voor amfibieën?
Deze inzichten zijn belangrijk, omdat ze laten zien dat niet alleen de schimmel zelf, maar ook de omgeving een rol kan spelen. De beschikbaarheid van metalen, zoals zink en magnesium in het water of in de huid van de amfibie, kan mogelijk beïnvloeden hoe succesvol de schimmel is. Dat opent nieuwe vragen. Kunnen omgevingsfactoren infecties versterken of juist afremmen? Zijn sommige soorten of populaties beter beschermd doordat zij metalen anders reguleren?
Waarom is dit onderzoek belangrijk is:
Amfibieën spelen een cruciale rol in ecosystemen. Ze helpen insectenpopulaties onder controle te houden en vormen zelf een belangrijke voedselbron voor andere dieren. Hun achteruitgang heeft dus gevolgen voor hele ecosystemen. Door beter te begrijpen hoe deze schimmel werkt, kunnen we gerichter zoeken naar manieren om infecties te voorkomen of te bestrijden en zo kwetsbare soorten beter beschermen.
Meer weten?
Lees de volledige wetenschappelijke studie hier. Dit onderzoek maakt deel uit van het GLOSSI-project en wordt ondersteund door de European Research Council (ERC). Als je meer wilt weten over het GLOSSI-project, kan je terecht op de GLOSSI-pagina van onze website.





Opmerkingen